Reklama

BETEL - Zakupy z sercem - Deribie Mekanene

Ucałowali Pismo Święte

2018-05-02 09:46

Ks. Piotr Bączek
Edycja bielsko-żywiecka 18/2018, str. I

Robert Karp
Celebracja słowa Bożego w Hałcnowie zwieńczyła obchody Tygodnia Biblijnego

– Kiedy będziemy oddawać część zapisanemu słowu Bożemu, pomyślmy jak bardzo jesteśmy wybrani i szczęśliwi, skoro jesteśmy namaszczeni przez Ducha Świętego. Mamy w sobie pewność zbawienia, przyszłości i naszej świętości – dzięki Duchowi Świętemu – mówił bp Roman Pindel na zakończenie diecezjalnych obchodów Tygodnia Biblijnego

W bazylice Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Hałcnowie 20 kwietnia Biskup Bielsko-Żywiecki przewodniczył celebracji słowa Bożego zwieńczonego uczczeniem księgi Pisma Świętego. W homilii przypomniał historię tego nabożeństwa będącego owocem długiego procesu zwanego ruchem biblijnym, który poprzedził Sobór Watykański II i przyniósł zwrot ku Biblii w Kościele Katolickim.

Wyjaśnił, że celebracja słowa Bożego, w odróżnieniu od lektury indywidualnej Biblii, polega na wspólnotowym przeżywaniu Pisma Świętego poprzez liturgię: słuchanie, przyjmowanie do umysłu i serca z odniesieniem do własnego życia oraz końcowym uczczeniu zapisanego słowa w postaci księgi Pisma Świętego.

Komentując czytania liturgicznej celebracji, podkreślił, że ich zadaniem jest odkrycie teologii biblijnej, a motywem łączącym odczytywane teksty jest namaszczenie Duchem Świętym. – Ten, kto przyjął namaszczenie, jest w pełni chrześcijaninem, jest pewny, że trzyma się prawdziwej wiary. Namaszczenie jest potwierdzeniem prawdziwości w tym sensie, że Bóg tyle razy je zapowiadał, że zrealizował w osobie Jezusa, realizował przez posłanie Apostołów – tłumaczył Biskup.

Reklama

Ważnym punktem nabożeństwa było uczczenie księgi Pisma Świętego. Obecni w świątyni wierni podchodzili do Biskupa i kapłanów trzymających Pismo Święte i na znak czci ucałowali księgę słowa Bożego.

Celebrację poprzedziła Msza św. sprawowana w hałcnowskiej bazylice przez ks. Sławomira Szczotkę, diecezjalnego moderatora Dzieła Biblijnego. W modlitwie uczestniczyli m.in. młodzi przygotowujący się do przyjęcia sakramentu bierzmowania, ich rodzice i świadkowie.

Tegoroczny Tydzień Biblijny upłynął pod hasłem „Jesteśmy napełnieni duchem Świętym”. Była to 10. edycja inicjatywy Kościoła katolickiego w Polce mającej na celu pogłębianie rozumienia Objawienia Pańskiego w świetle Pisma Świętego zgodnie z nauką Kościoła oraz kształtowanie duchowości i kultury biblijnej w duszpasterstwie, szczególnie kaznodziejstwie i katechezie, a także w indywidualnej formacji wiernych.

Tagi:
tydzień biblijny

Napełnieni Duchem Świętym

2018-05-02 09:46

Ks. Marek Dzik
Edycja rzeszowska 18/2018, str. IV

Za nami X Tydzień Biblijny w Polsce, przeżywany pod hasłem „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym”. Tegoroczny Tydzień Biblijny łączył się z II Narodowym Dniem Czytania Pisma Świętego, który odbywał się pod hasłem „Weźmijcie Pismo Święte”

Archiwum organizatora
Wykład ks. prof. A. Kubisia

Biblia bywa nazywana ósmym sakramentem. Sakrament zawiera element widzialny – doczesny i niewidzialny – nadprzyrodzony. Podobnie jest z Biblią. Tegoroczne hasło Tygodnia Biblijnego nawiązywało do wydarzenia Pięćdziesiątnicy, gdy apostołowie, po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, przebywając w wieczerniku, zostali napełnieni „mocą z wysoka” (por. Łk 24, 49), a następnie zaczęli „odważnie głosić słowo Boże” (por. Dz 4, 31).

Jeden z teologów, Luis Alonso Schoekel, mówił, że tak jak Duch Święty wcielił się w Matkę Bożą, a skutkiem było poczęcie Jezusa Chrystusa, tak Duch Święty wcielił się w szatę ludzkich słów, a skutkiem było powstanie Pisma Świętego. Widzimy litery, ale są one nośnikiem Bożych treści. Pismo Świętego jest natchnione (por. 2 P 1, 19-21; 2 Tym 3, 16-17), to znaczy, że czytając je z wiarą, spotykamy się z Trzecią Osobą Bożą, która pozwala nam we właściwy sposób aplikować przeczytane treści do swojego życia. Bóg pragnie być naszym Przewodnikiem, tylko trzeba Mu dawać na to szansę, wchodząc w dialog z Jego spisanym słowem. Tę prawdę każdorazowo przypomina Tydzień Biblijny.

W diecezji rzeszowskiej oficjalne obchody X Tygodnia Biblijnego połączonego z II Narodowym Czytaniem Pisma Świętego rozpoczęły się w sobotę 14 maja w kościele pw. Krzyża Świętego przy ul. 3 Maja w Rzeszowie Mszą św. o godz. 18.30, po czym nastąpił minimaraton czytania Pisma Świętego do godz. 24. Wzięli w nim udział: uczniowie i uczennice z Liceum Sióstr Prezentek na czele z siostrami, przedstawiciele: „Civitas Christiana” Oddział w Rzeszowie, Rycerzy Kolumba, KSM-u, Studium Biblijnego Diecezji Rzeszowskiej, Uniwersytetu Trzeciego Wieku Diecezji Rzeszowskiej oraz Neokatechumenatu. W niedzielę 15 kwietnia w katedrze rzeszowskiej miała miejsce Msza św. inaugurująca X Tydzień Biblijny pod przewodnictwem bp. Kazimierza Górnego, transmitowana przez Radio Via. Kazanie wygłosił ks. dr Marek Dzik (ITP Rzeszów). Po Mszy św. w „sali papieskiej” odbył się wykład ks. prof. A. Kubisia (KUL) – „Metafora oblubieńcza w Nowym Testamencie”. Ukazał on w ciekawy sposób, jak teksty ze Starego Testamentu dotyczące tematyki oblubieńczej zostały wykorzystane w Nowym Testamencie w odniesieniu do Osoby Jezusa Chrystusa.

W ciągu tygodnia Pismo Święte było promowane m.in. poprzez konkursy biblijne: nastąpiło ogłoszenie wyników rejonowego etapu konkursu biblijnego dla dzieci szkół podstawowych diecezji rzeszowskiej, kl. od V do VII pt. „Duch, który umacnia miłość”, Radio Via codziennie prezentowało pytania dotyczące znajomości Biblii i tematyki okołobiblijnej, na stronie Internetowej Diecezji Rzeszowskiej został ogłoszony podobny Konkurs. W Instytucie Teologiczno-Pastoralnym im. św. J.S. Pelczara w Rzeszowie odbył się finał XXII Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy Biblijnej organizowanego przez „Civitas Christiana”. Wiele parafii diecezji rzeszowskiej organizowało różne eventy biblijne, których celem było zachęcenie ludzi do zaprzyjaźnienia się z Pismem Świętym. Wszystko po to, aby otwierać ludzi na słowo Boże zawarte w Piśmie Świętym, a jednocześnie na światło i mądrość Ducha Świętego przemawiającego z jego kart.

X Tydzień Biblijny i II Narodowe Czytanie Pisma Świętego przeszły do historii, ale wezwanie „Weźmijcie Pismo Święte” i czytajcie jest dalej aktualne. Zagłębiając słowo Boże, prowadząc dialog z Chrystusem, pogłębimy naszą z Nim relację, która uzdolni nas do dawania o Nim świadectwa swoim życiem i swoim słowem, a Duch Święty będzie kierował naszymi krokami.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Płyta - Wojna totalna 300x400

Tajemnice radosne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 40/2003

Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater”, poświęconej Najświętszej Maryi Pannie pisze, że Maryja, „szła naprzód w pielgrzymce wiary”. Dzisiaj Maryja jako nasza najlepsza Matka uczy nas wiary. Biorąc więc do rąk różaniec i rozważając tajemnice radosne chcemy uczyć się od Maryi prawdziwej wiary.

Jiri Hera/fotolia.com

1. Tajemnica zwiastowania.

Anioł rzekł do Maryi: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. (…) Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. (…) Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa (Łk 1, 30-38).
Każdy z nas ma swoje zwiastowanie. Tak jak do Maryi i do nas Bóg posyła anioła ze wspaniałą wiadomością. Ta wiadomość to prawda, że Bóg nas kocha, że ma wobec nas wspaniały plan swej miłości. Nieraz nie bardzo rozumiemy to zwiastowanie. Jakże się to stanie, to niemożliwe, dlaczego ja? - pytamy Boga i samych siebie. Maryja, mimo tego, że też nie wszystko rozumiała, odpowiedziała Bogu „niech mi się stanie według twego słowa”. Rozważając tę tajemnicę prośmy Boga, abyśmy tak jak Maryja zawsze z radością odpowiadali „tak” na Jego propozycje.

2. Tajemnica nawiedzenia św. Elżbiety.

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę (Łk 1, 39-41).
Nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję to doskonały wzór takich spotkań, których celem jest pogłębienie wiary, przybliżenie się do Boga. Elżbieta w czasie tego spotkania została napełniona Duchem Świętym i zaczęła wielbić Boga. Tak jak do Elżbiety przyszła Maryja i umocniła jej wiarę, tak i my spotykamy się z ludźmi, dzięki którym przybliżamy się do Boga. W tej tajemnicy dziękujmy Bogu za tych wszystkich ludzi, dzięki którym nasza wiara została umocniona.

3. Tajemnica narodzenia Pana Jezusa.

Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2, 6-7).
W czasie rozważania tej tajemnicy staje przed nami obraz stajenki betlejemskiej. Przedziwny pokój i radość z niej promieniują. Chociaż na świecie panują jeszcze legiony rzymskie, a król Herod już czyha na życie Nowonarodzonego, Maryja, Józef i Jezus czują się bezpieczni w ubogiej stajence. Tak też będzie, kiedy prawdziwie Jezus narodzi się w naszych sercach, kiedy nasze serca staną się betlejemskimi stajenkami. Nawet jeżeli na świecie będzie wiele niepokoju, nawet jeżeli będziemy doświadczać różnych problemów, to będziemy szczęśliwi szczęściem, które da nam Nowonarodzony. Prośmy zatem, aby Jezus prawdziwie narodził się w naszych sercach.

4. Tajemnica ofiarowania Pana Jezusa w świątyni.

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu (Łk 2, 22-23).
Maryja i Józef ofiarowali Bogu to, co było dla nich najcenniejsze - ukochane Niemowlę. Uczynili to nie tylko dlatego, żeby spełnić przepis prawa, ale również dlatego, ponieważ byli przekonani, że wszystko, co człowiek posiada, pochodzi od Boga i trzeba to odnosić do Boga, przedstawiać Panu Bogu. Trudne jest to do zrozumienia dla współczesnego człowieka, który często zapatrzony w siebie, wszystko odnosi do siebie - stawiając siebie w centrum wszechświata. Rozważając tę tajemnicę uczmy się od Maryi i Józefa, że wszystko powinniśmy ofiarować Panu Bogu.

5. Tajemnica odnalezienia Pana Jezusa w świątyni.

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice (Łk 2, 41-43).
Jak łatwo jest zgubić Chrystusa. Wystarczy chwila nieuwagi, pokusa, grzech i Chrystus schodzi na dalszy plan naszego życia. Może nam się nawet wydawać, że jesteśmy blisko Jezusa, że jesteśmy dobrymi chrześcijanami i nie dostrzegamy tego, iż Go zgubiliśmy, tak jak Maryja i Józef nie dostrzegli tego, że Jezus został w Jerozolimie. Maryja, która z bólem serca szukała swego Syna, dzisiaj pomaga nam powracać do naszego Pana i Zbawiciela. Prośmy Maryję, abyśmy szli przez życie zawsze z Jej Synem, a gdy Go zgubimy, aby pomagała nam Go odnajdywać.

Maryjo, ukochana Matko, nasza pielgrzymka wiary ciągle trwa. Prosimy Cię, bądź z nami, kiedy pielgrzymujemy do Twego Syna po drogach XXI wieku. Spraw, aby nasza wiara każdego dnia stawała się coraz bardziej żywa, prawdziwa i konsekwentna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Gądecki podsumowuje trzeci tydzień synodu o młodzieży

2018-10-20 21:14

pb (KAI Rzym) / Rzym

Propozycje formułowane podczas zgromadzenia Synodu Biskupów nt. młodzieży powinny „wynikać z prawdziwego paradygmatu, jakim jest Chrystus jako wzór wszelkiego działania młodego człowieka”. Opinię taką wygłosił abp Stanisław Gądecki podsumowując dla KAI relacje z obrad 14 małych grup językowych, które dyskutowały nad trzecią częścią Instrumentum laboris – dokumentu roboczego obrad, dotyczącą tego, co Kościół może zaproponować młodzieży.

BP KEP
Abp Stanisław Gądecki

- Najważniejsze jest to, czy proponowane rozwiązania wychodzą od teologii, bo jest sporo praktycznych wskazań, które wychodzą od konkretnego problemu, ale nie mają osadzenia w teologii. Ważne jest, by zacząć od prawdziwego paradygmatu, jakim jest Chrystus jako wzór wszelkiego działania młodego człowieka. Jeśli nie ma się tego przed oczyma, to wtedy można podawać bardzo wiele rozwiązań, które nie mają właściwie nic wspólnego z chrześcijańską wizją młodości – wskazał metropolita poznański.

Wyznał, że osobiście bardzo go uradowało to, że dzisiaj pojawiły się wypowiedzi, które rozpoczynały od Chrystusa, od tego, co On może wnosić w życie konkretnego człowieka. Najpierw jest to powołanie do świętości, które również w młodych powinno znajdować echo. Realizuje się ono w oparciu o rodzinę szeroko pojętą: nie tylko rodziców, ale także rodzeństwo i dziadków, „rodzinę, w której powinien panować klimat świętości”.

Oczywiście, „to są raczej pragnienia niż rzeczywisty stan dzisiejszych młodych ludzi”. Ale praktyka zaczyna się od rodziców i dziadków jako pierwszych nauczycieli młodego człowieka, którzy uczą go miłości i humanizmu. Potem rolę tę przejmują wspólnoty braterskie (przyjaźnie, stowarzyszenia, które integrują młodych i zakorzeniają je w słowie Bożym) oraz katolicka szkoła i uniwersytet.

- W Polsce nie mamy zbyt wielu szkół katolickich w stosunku do innych, dlatego wołanie papieża Franciszka: „Kształcenie jest aktem miłości, dawaniem życia”, musi być też przeniesione na płaszczyznę każdej szkoły – wskazał przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.

Ujawnił, że w jednej z małych grup odbyła się „rozumna dyskusja, czym właściwie jest szkoła katolicka”. – Łatwo zauważyć, że te szkoły zasadniczo cieszą się dobrą opinią, że dobrze przygotowują do życia w przyszłości, niekoniecznie jednak wychodzą z nich ludzie wierzący. Zdarza się, że ktoś kończy szkołę katolicką i już nie odnajduje się w Kościele – przyznał hierarcha.

Wskazał, że „szkoła katolicka jest częścią Kościoła, który ma zadanie ewangelizacyjne”. – Niektórzy przemawiający sprzeciwiali się temu, mówiąc, że są kraje muzułmańskie, gdzie szkoła katolicka nie może wypełniać tego zadania ewangelizując wprost, bo byłoby to związane z jej zamknięciem. W praktyce pozostaje jej tylko świadectwo życia, poprzez związki międzyludzkie – relacjonował abp Gądecki.

Podkreślił, że sensem istnienia szkół katolickich nie jest na pierwszym miejscu wychowanie dobrego obywatela, ale wychowanie dobrego katolika, czyli człowieka, który ma silną wiarę i jest w stanie ewangelizować innych.

W małych grupach wspominano także o tym, że sami młodzi nie są tylko odbiorcami ewangelizacji, że duszpasterstwo młodzieży nie jest tylko skierowane „do” ludzi młodych, ale że jest tworzone razem z nimi jako współpracownikami. Wspomniano także o roli sztuki, muzyki, sportu w ewangelizacji młodych.

Mowa była również o tym, że często liturgie w naszych kościołach w ogóle nie pociągają młodego człowieka. Z jednej strony istnieje więc konieczność tworzenia liturgii, która byłaby piękna i dostosowana do mentalności młodzieży, a z drugiej strony – dobrego katechetycznego wytłumaczenia, o co w niej chodzi i do czego ona zmierza.

Ojcowie synodalni zwrócili uwagę na pobożność ludową: pielgrzymki, zgromadzenia, eventy, które dla pewnej części młodych stanowią „pociągającą część życia Kościoła”. Wskazali na pomoce dla młodych, jakimi są YOUCAT i DOUCAT, tworzone przez środowisko wiedeńskie. – Trzeba pamiętać, że o ile katechizm dla młodzieży YOUCAT jest bardzo pożyteczny dla młodych, o tyle DOUCAT nie przedstawia kompendium całej katolickiej nauki społecznej, chociaż za taki się podaje, ale tylko jeden z jej elementów – opcję preferencyjną na rzecz ubogich – przestrzegł metropolita poznański.

Na synodzie zajęto się także sprawą ukierunkowania seksualności pod kątem przygotowania młodego człowieka do zrozumienia tego, że Pan Bóg go kocha, niezależnie od tego, kim on jest, i że pomimo wszystkich trudności, jakie napotyka na swojej drodze, obowiązują go podstawowe cnoty, takie jak czystość. – Może wielu uważa ją za rzecz antykwaryczną, nie mającą dziś nic powiedzenia, nie nadającą się na nagłówki gazet. Niemniej jednak są osoby, które ją traktują poważnie – stwierdził przewodniczący KEP.

Podczas obrad wskazywano, że młodzi uczą się bardziej z doświadczenia i własnego zaangażowania na rzecz ubogich, niż z przekazywanej im wiedzy. Chodzi więc o edukację integralną, w której najpierw trzeba wprowadzać w wymiar duchowy życia, przygotowujący do bycia użytecznym w Kościele i społeczeństwie. Następnie konieczna jest formacja w katolickiej nauce społecznej, czyli przygotowanie do tego, żeby młody człowiek był potem dobrym katolikiem, ale i dobrym prawnikiem, dobrym lekarzem czy dobrym nauczycielem. – Żeby to przygotowanie dało nam ludzi, którzy są zdolni do trzeźwej oceny życia społecznego, do wnoszenia wkładu w to życie społeczne i do przeciwstawiania się wszystkim jego wynaturzeniom, co zazwyczaj nie jest takie proste – powiedział abp Gądecki.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Płyta - Wojna totalna 300x400

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem