Nowo wyświęceni prezbiterzy wstąpili do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej w 2018 r. Przyjętych zostało wówczas 30 kleryków z archidiecezji krakowskiej oraz diecezji bielsko-żywieckiej. Dzisiaj rocznik liczy 19 osób. Patronem rocznika jest św. Paweł VI, papież. Przygotowania do święceń prezbiteratu trwały 6 lat. Był to czas wypełniony modlitwą, studiami na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie oraz wieloma praktykami duszpasterskimi.

Przez pół roku formacji funkcję rektora seminarium sprawował ks. prof. dr hab. Janusz Mastalski, późniejszy biskup pomocniczy archidiecezji krakowskiej. Następnie funkcję rektora piastował ks. dr Andrzej Tarasiuk. Od lipca 2022 r. rektorem krakowskiego seminarium jest ks. dr Michał Kania, bezpośredni przełożony diakonów w bieżącym roku formacyjnym.

Ks. Adam Bajorek

Pochodzi z parafii św. Klemensa w Ustroniu. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii św. Stanisława w Andrychowie.

Motto kapłańskie: Przyjdź, Panie Jezu (Ap 22, 20).

Ten cytat można odczytać na wielu płaszczyznach. Jest niejako prośbą, skierowaną do Pana Jezusa z prośbą, aby On zagościł najpierw w sercu, aby był obecny w całym życiu kapłańskim. Ale również, aby przyszedł i zagościł w sercach tych, do których będę posłany. Aby był obecny w moich słowach i czynach. Pragnę, aby Chrystus był obecny we wszystkich wymiarach mojego kapłańskiego życia, dlatego u jego progu wołam: Przyjdź! Ten cytat jest również zaproszeniem, aby każdego dnia prosić Pana Jezusa, aby był obecny w tym, co robię.

Powołanie jest zaproszeniem. Zaproszeniem, aby w szczególny sposób być dla innych ludzi. Aby stać się narzędziem w spotkaniu Boga z człowiekiem.

Najważniejsza książka w mojej formacji seminaryjnej: Gisbert Greshake – „Być kapłanem dzisiaj”.

Kościół jest rzeczywistością, w którym Bóg spotyka się z człowiekiem, aby go poprowadzić do intymnego zjednoczenia ze sobą – czyli w ostatecznej perspektywie – niebo.

Zawsze się interesowałem piłką nożną, w szczególnością ligą angielską. Jeśli czas pozwala, to jeszcze dzisiaj oglądam niektóre mecze. Ale również lubię usiąść z dobrą kawą i porozmawiać z ciekawym człowiekiem albo przeczytać książkę.

Ks. Kacper Biłyk

Pochodzi z parafii św. Floriana w Żywcu-Zabłociu. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii św. Jana Chrzciciela w Bielsku-Białej Komorowicach.

Motto kapłańskie: Trwajcie w miłości mojej (J 15,9).

Chciałbym, aby każdego dnia przypominały mi one o tym, że bez zakorzenienia w Chrystusie owocne kapłaństwo nie będzie możliwe.

Powołanie jest dla mnie drogą wyznaczoną przez Boga, na której we współpracy z Nim konkretny człowiek może zrealizować swoje najgłębsze marzenia i osiągnąć prawdziwe szczęście.

Najważniejszymi autorami w mojej formacji seminaryjnej byli Ojcowie Kościoła.

Kościół, w którym chcę służyć Bogu, jest dla mnie drugim domem.

Moje hobby, zainteresowania: gra na gitarze, uprawianie sportu, wycieczki górskie.

Ks. Piotr Kania

Pochodzi z parafii Miłosierdzia Bożego w Miliardowicach. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie.

Motto kapłańskie: Razem z Chrystusem zostałem przybity do krzyża. Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus (Ga 2, 19-20).

Słowa te oznaczają dla mnie całkowite zanurzenie się w Chrystusie, w Jego słowie, w Jego posłannictwie. Oznaczają codzienne zdobywanie góry Golgota razem z Chrystusem i z Nim umieranie na krzyżu, aby żyć dla Boga, Kościoła i ludzi.

Powołanie jest dla mnie wielką tajemnicą miłości Boga do człowieka i człowieka do Boga. Jest dialogiem, w którym człowiek zostaje obdarowany niezasłużonym darem otwierającym Bogu drogę do serca człowieka, a człowiekowi otwierający nową drogę do podążania ścieżką ku świętości.

Najważniejsza książka w mojej formacji seminaryjnej: kard. Robert Sarah, Benedykt XVI – „Z głębi naszych serc”.

Kościół, w którym chcę służyć Bogu i bliźnim, jest dla mnie wspólnotą wspólnot, w których każdy znajduje swoje miejsce i czuje się wysłuchany. Jest miejscem, w którym Bóg w cichości wysłuchuje modlitw ludzi, którzy z wiarą zanoszą je do Niego. Jest też Kościołem miłosiernym, cierpliwym i pełnym ufności.

Interesuję się Liturgią Kościoła. W wolnym czasie lubię gotować, ale również gdy pozwala na to dłuższy czas wolny podróżować, szczególnie po Polsce, poznając jej piękno i historię.

Ks. Dominik Opyrchał

Pochodzi z parafii św. Pawła Apostoła w Bielsku-Białej. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii św. Marii Magdaleny w Cieszynie.

Motto kapłańskie: Uważaj, abyś wypełnił posługę, którą przyjąłeś w Panu (Kol 4, 17).

Autor tych słów, św. Paweł Apostoł, jest także patronem mojej rodzinnej parafii, przez co staje się dla mnie szczególnie bliski. W tych słowach odczytuję pełną troski zachętę i przestrogę zarazem, abym nie zmarnował tego daru, jakim obdarzył mnie Pan.

Każde powołanie jest wyrazem miłości Boga do człowieka. Powołanie do kapłaństwa, które w swoim życiu odczytałem, to odpowiedź na zaproszenie Pana, który chce, abym był we współczesnym świecie przedłużeniem Jego rąk.

Najważniejszą dla mnie książką podczas formacji były „Wyznania” św. Augustyna, które bardzo „zreformowały” moje myślenie w wielu kwestiach i pozwoliły otworzyć się na działanie Boga.

Kościół, w którym chcę służyć Bogu, jest dla mnie zawsze i w każdej sytuacji wierny Chrystusowi.

W wolnych chwilach (jeśli takie się zdarzają) lubię zagrać ze znajomymi w gry planszowe, posłuchać dobrej muzyki, sięgnąć po lekturę, zwłaszcza kryminałów, ale też zabawić się grafiką komputerową.

Ks. Szymon Pawlus

Pochodzi z parafii św. Floriana w Żywcu-Zabłociu. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Świętych Małgorzaty i Katarzyny w Kętach.

Motto kapłańskie: Ja będę z tobą (Wj 3,12).

Postać Mojżesza zawsze mnie inspirowała. Przedstawia człowieka, który mało co rozumie z działania Boga, ale ufa Mu i przez to pokonuje najróżniejsze trudności. Mojżesz ufa Bogu, ponieważ czuje się z Nim w relacji, buduje swoje szczęście na Jego zapewnieniu, że będzie z nim cokolwiek by się nie działo. Właśnie dlatego chcę być księdzem, bo czuję, że On będzie ze mną.

Powołanie to odkrycie, jak najszybciej dojść do szczęścia w życiu konkretnego człowieka. Rozumiem to szczęście jako poznanie, jaki jest Bóg, i bycie z Nim w relacji.

Najważniejsza książka w mojej formacji seminaryjnej: „Prymat Papieski”, Klaus Schatz.

Kościół to wspólnota ludzi, którzy chcą ze sobą być i chcą być dla siebie nawzajem.

Moje zainteresowania? Muzyka – gram na puzonie i ukulele, literatura – moi ulubieni autorzy to H. Sienkiewicz i J.R.R. Tolkien. Lubię jazdę na rowerze.

Ks. Piotr Talik

Pochodzi z parafii Imienia Najświętszej Maryi Panny w Kamesznicy. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii św. Franciszka z Asyżu w Bielsku-Białej Wapienicy.

Motto kapłańskie: O Tobie mówi serce moje: «Szukaj Jego oblicza! Będę szukał oblicza Twego, Panie»(Ps 27, 8).

Te słowa towarzyszą mi już od dłuższego czasu. Tak to Pan Bóg prowadzi, że na mojej drodze wiary i powołania w szczególny sposób postawił Miłosierdzie. Stąd też chcę, aby te słowa, które wyrażają w jakiejś części też moją duchowość, były że mną obecne na drodze kapłańskiej.

Powołanie to dla mnie droga, do której zaprasza mnie Bóg. Odkrywając to, czego ja chce w życiu i czego (przede wszystkim) Bóg chciałby dla mnie.

Kościół jest dla mnie miejscem wyjątkowego spotkania. Spotkania z Bogiem, samym sobą i drugim człowiekiem. To buduje wspólnotę, to prowadzi nas do Chrystusa.

Interesuję się teologią duchowości. Lubię przebywać na łonie natury, a także zajmować się pielęgnacją roślin.